Падзеленыя кратамі

Вынікам канфлікту між грамадствам і ўладай, які абвастрыўся ў 2020 годзе, сталі тысячы крымінальных спраў.

Сотні людзей патрапляюць за краты, месяцамі пакутуюць ў камерах СІЗА, атрымліваюць бязлітасныя прысуды да шматгадовага зняволення.
Яны не застаюцца адны — неабыякавыя суайчыннікі пішуць лісты салідарнасці, збіраюць перадачы, дапамагаюць сваякам.

Але не менш важкія выпрабаванні дастаюцца сваякам арыштаваных. І іх голас мусіць гучаць.
Як жыць і выжываць у сітуацыі, калі тваіх блізкіх вырвалі з жыцця і кінулі за краты?
Дзе браць сілы, каб даваць сваю падтрымку і любоў тым, хто ў зняволенні?

Цягам некалькіх месяцаў журналісты «Новага Часу» сустракаліся з сем'ямі зняволеных па палітычных матывах. Іх гісторыі чытайце ў нашым праекце.

  • Грамадства
  • 05-08-2021
  • Аксана Колб
Dzmitryj dzmitryeu logo 1 logo 1 logo

Дзмітрый Дзмітрыеў: Жнівень–2020 змяніў мяне — цяпер стала значна цікавей жыць

Па іроніі лёсу, падпалкоўнік міліцыі ў адстаўцы, а цяпер — фотакор НЧ Дзмітрый Дзмітрыеў, у 2020 годзе сустрэўся са шмат якімі сваімі калегамі. І ў Партызанскім, і ў Савецкім РУУС. Экс-калегі з Савецкага РУСС забралі яго машыну нібы на праверку. А 9 жніўня з Партызанскага РУУС яго адвезлі на Акрэсціна, адтуль жа ён паехаў на 10 сутак пасля затрымання 1 лістапада. 

  • Грамадства
  • 15-04-2021
21 uladzimir e1618329412412

«Кожны хацеў ударыць — атрымлівалі ад гэтага асалоду»

Самае страшнае было, калі Уладзімір пачуў голас, падобны да голасу ўласнага сына. Мужчына ведаў, што сын таксама выходзіў на вуліцу і мог быць затрыманы. З болем і жахам Уладзімір згадвае момант, калі пачуў гукі збіцця хлопца і крыкі, якія здаваліся сынавымі... Яшчэ адна гісторыя праекту «Мне яшчэ пашанцавала» на «Белсаце», прысвечанага пацярпелым ад дзеянняў сілавікоў.

  • Грамадства
  • 09-03-2021
  • НЧ
Bus 3

«Можа, мяне ўдарылі дубінкай? Як потым аказалася, гэта быў стрэл»

11 жніўня Дзмітрый адправіўся ў цэнтр горада — выказаць нязгоду з вынікамі выбараў, дапамагчы пратэстоўцам і проста на свае вочы ўбачыць тое, што адбываецца. Вярнуцца дадому было не наканавана: разбіўшы яго аўтамабіль, адзін з амапаўцаў стрэліў яму ў спіну. Пасля месяца ў бальніцы Дзмітрый даведаўся пра яшчэ адну кулю ў сваім целе. Другая аперацыя прайшла за мяжой, дзе зараз і знаходзіцца герой гэтай гісторыі.

  • Грамадства
  • 04-03-2021
Anja 14022122 130221

«Мне не дазволілі узяць акуляры – у мяне дрэнны зрок, але супрацоўнікі казалі: «Суке не положено читать»

Ганна Лепяшкевіч – 23-гадовая дзяўчына, якая працавала ў Беларускай дзяржаўнай філармоніі. На чатыры жнівеньскія дні яна быццам змяніла дзейнасць: ператварылася з музыкі ў актрысу. Здавалася, што дзяўчына знаходзіцца ў фільме пра вайну: людзей гвалтуюць, усюды кроў і холад. І фашысты — не немцы, а свае, беларусы, свае абаронцы народа і краіны. Толькі вось здымкі не спыняліся і акцёры не адпачывалі.

  • Апошняе на сайце
,

Больш цікавага на «Новым Часе»: